ಮೊನ್ನೆ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದರು. ಮಂಗಳೂರು ಎಂದಾಕ್ಷಣ ಯಾವುದೋ ಕೋಮು ವಿಚಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವುದೇನೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವರು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದ್ದು ದಿನಗೂಲಿ ಹೆಚ್ಚಳವೋ, ಸೇವೆ ಖಾಯಂಗೋ ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ಅಷ್ಟೆ. ತೀರಾ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಸಮುದಾಯದ ಅವರಿಗೆ ಧರ್ಮದ ಮಹಾನ್ ಗೌರವ ಉಳಿಸುವ ಮಹತ್ತರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಲೀ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಉದಾತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೂ ಅವರಲ್ಲ(!) ಬಿಡಿ, ಪಾಪ, ಹುಲು ಮಾನವರು.
ಆದರೆ, ಅವತ್ತು ಅವರ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ, ತೀರಾ ಬದುಕಿನ ಕನಿಷ್ಠ ಭದ್ರತೆಯ ಅವರ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ದನಿಗೂಡಿಸಿದವರು ಮಾತ್ರ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಚರಂಡಿ ಬಳಿಯುವ, ಕಕ್ಕಸ್ಸು ಹರಿಯುವ ಒಳಚರಂಡಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರೆ ಬರಿಗೈಲಿ, ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವ ಅವರಿಗೆ ಸೌಲಭ್ಯ ನೀಡಿ, ನೌಕರಿ ಖಾಯಂಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ಯಾವ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ತಾನೆ ಲಾಭ? ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಯಾವ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ತಾನೆ ನಷ್ಟ? ಹಾಗಾಗಿ ಅವರ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಬರದಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯೇನಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ.
ಆದರೆ, ಅದೇ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದವರನ್ನು ಮತಾಂತರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಚರ್ಚುಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ ಹಿಂದೂಗಳ ವಾರಸುದಾರರಾಗಲೀ, ದಲಿತರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡು 60 ವರ್ಷದಿಂದ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿದ ಜಾತ್ಯತೀತ ದೇಶಭಕ್ತರಾಗಲೀ ಯಾರೂ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನೆರವು, ಬೆಂಬಲ ಬೇಕಿದ್ದ, ಹಿಂದೂಗಳಾದ ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ನ್ಯಾಯಯುತವಾದ ಬೇಡಿಕೆಗಳ ಪರವಾಗಿ ಚಕಾರವೆತ್ತಲಿಲ್ಲ!
ಆದರೆ, ಶತ-ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಕುನಾಯಿಗಳಿಗಿಂತ ಕಡೆಯಾಗಿ ಬದುಕಿದ ಅವಮಾನ ಮತ್ತು ತುಚ್ಛೀಕರಣವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ತಾರತಮ್ಯ ಭಾವನೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಕನಿಷ್ಠ ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗಲು, ಇನ್ನಾವುದೋ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅಲ್ಲಾದರೂ ಗೌರವಯುತ ಬದಕು ಸಿಗಬಹುದು (ಅದು ಭ್ರಮೆಯೇ ಇರಬಹುದು) ಎಂದು ಮತಾಂತರವಾಗುವುದನ್ನೇ ತಪ್ಪು (ಹಾಗಿದ್ದರೆ !)ಎಂದು ಅವರ ವಾರಸುದಾರರು ಎಂಬ ಸ್ವಘೋಷಿತ ಜನರು ಹಿಂಸಾಚಾರಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು.
ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಕ್ರೈಸ್ತರಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಇಂತಹದ್ದೇ ವಿರೋಧಾಭಾಸ. ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ದಲಿತರು ಮತ್ತು ಭಾಷೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮತಾಂತರಗೊಂಡವರನ್ನು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರಂತೆ ಕಾಣುವ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡ ದಲಿತ ಕ್ರೈಸ್ತರೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯ ಜಿಹಾದಿ ನಡೆಸುವವರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ತಮ್ಮವರೇ ಆದ ಜನ ಆಫ್ರಿಕಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಅಷ್ಟೇಕೆ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೇ ತಿನ್ನುವ ಅನ್ನಕ್ಕೂ ಗತಿಯಿಲ್ಲದ ಚಿಂದಿ ಆಯ್ದು, ಗುಜರಿ ಮಾರಿ ಜೀವ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವರ ಏಳಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಜಿಹಾದಿಯೂ ಹೋರಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ, ತಮ್ಮ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು, ಅದನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೋ, ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ಮುಗ್ಧವಾಗಿಯೋ ಅನುಸರಿಸುವವರನ್ನು ದಾಳವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬೇಳೆಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಈ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಮತಾಂತರ ಮಿಷನರಿಗಳು ಮತ್ತು ಜಿಹಾದಿಗಳ ಏಕೈಕ ಉದ್ದೇಶಗಳೆಂಬುದನ್ನು ಇಂತಹ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ನಿದರ್ಶನಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಅರಿಯಬಹುದು.
ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಕರನ್ನೇ ಗಮನಿಸುವುದಾದರೆ, ಈಗ್ಗೆ 15-20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆರೆಡು ಮೇಲ್ಜಾತಿಗಳವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಉಳಿದ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗದವರಿಗಾಗಲೀ, ದಲಿತರಿಗಾಗಲೀ ಸ್ಥಾನವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಕ್ರಮೇಣ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲೂ ಮಲೆನಾಡು ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಈಗ ಆ ಸಂಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಹಿಂದುಳಿದ ಮತ್ತು ದಲಿತರಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ವೈದಿಕಶಾಹಿ ಪ್ರೇರಿತ ಧರ್ಮರಕ್ಷಕರು ಮನುವಾದಿ ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಶೂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಸುಧಾರಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಎಂದು ಹುಬ್ಬೇರಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವೇನಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಐಟಿ- ಬಿಟಿ ಮತ್ತು ಔದ್ಯಮಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಅಂತಹ ಎಂತಹ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವು ಎಂದರೆ ಆ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ತಾವು ಯಾರನ್ನು ಇಲ್ಲೀತನಕ ದೂರವಿಟ್ಟಿದರೋ ಅವರನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳದೇ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ದುಸ್ತರ ಎಂಬ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು. ಐಟಿ- ಬಿಟಿ, ಮ್ಯಾನೇಜಿಂಗ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಂತಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಪಟ್ಟಣಗಳ ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಯುವಕರೆಲ್ಲಾ ಮಹಾನಗರಗಳು, ವಿದೇಶಗಳ ಪಾಲಾದಾಗ ತಮ್ಮ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಮತ್ತು ಅದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪಂಚಾಯ್ತಿ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೀ ಜಾತಿವಾರು ಮೀಸಲಾತಿ ಪದ್ಧತಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾದಾಗ ಬಿಜೆಪಿಯಂತಹ ಸಂಘ- ಪರಿವಾರ ಆಧಾರಿತ ಪಕ್ಷ ಕೂಡ ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡಬೇಕಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಡಲು ಯುವಕರ ಪಡೆ ಬೇಕಾಯಿತು. ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ತೋಟ, ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಕೂಲಿಗಳಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಈಗಲೂ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬಡಿದಾಡಲು, ಸಂಘಟನೆ, ಪಕ್ಷದ ಪರ ಉಗ್ರ ಸ್ವರೂಪದ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಲು ಶೂದ್ರರು ಮತ್ತು ದಲಿತರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಅದು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಕೂಡ ಆಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಬಜರಂಗ ದಳದಂತಹ ಉಗ್ರ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟ ಸಂಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಷ್ಟು ಪ್ರವೇಶ ವಿಎಚ್ ಪಿಯಂತಹ ಕೋರ್ ಸಂಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಇತರರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಕೂಡ ಈ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನೇ ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನು ಮತಾಂತರವಾಗುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಈ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಮತಾಂತರಕ್ಕೆ ಇರುವ ಕಾರಣಗಳು ಎಂದೂ ಹಣ ಅಥವಾ ನೌಕರಿಯಂತಹ ಆಮಿಷಗಳಷ್ಟೇ ಆಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆ ಆಮಿಷಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮತಾಂತರಗೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲರಾದ ಮೇಲ್ಜಾತಿಯವರು ಮತಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ? ಏಕೆ ಹಿಂದುಳಿದವರು ಅದರಲ್ಲೂ ತೀರಾ ಕೆಳಸ್ಥರದವರು ಮತಾಂತರವಾಗುತ್ತಾರೆ, ದಲಿತರು ಮತಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ? ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ತಾರತಮ್ಯ, ಅವಮಾನ, ಶೋಷಣೆಗಳು ಕಾರಣವಲ್ಲವೆ? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ದಲಿತರು, ಹಿಂದುಳಿದ ಬಹಳಷ್ಟು ಜಾತಿಗಳು ಮತ್ತು ಗುಡ್ಡಗಾಡು ಮತ್ತು ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು ಇವರು ಹೇಳುವ ವೈದಿಕಶಾಹಿ ಪ್ರೇರಿತ ಹಿಂದೂ ಆಚರಣೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಇವರು ಹಿಂದೂಗಳೆಂದು ಘೋಷಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭಿನ್ನ ದೇವರು, ಭಿನ್ನ ಆಚರಣೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳವರ ಮೇಲೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇರಿದಂತಲ್ಲವೇ?
ಹಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ದಲಿತ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳಿಗೆ ಕೆರೆ ನೀರನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಘಟನೆ, ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಜಾತಿಯವರು ದಲಿತರಿಗೆ ಮೂತ್ರ ಕುಡಿಸಿ ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದು, ಅಷ್ಟೇಕೆ ಕರಾವಳಿ ಮತ್ತು ಮಲೆನಾಡಿನ ಬಹುತೇಕ ಕಡೆ ಈಗಲೂ ತೆಂಗಿನ ಗರಟೆಯಲ್ಲಿ ದಲಿತರಿಗೆ ನೀರು ಕೊಡುವ ಪದ್ಧತಿ,.. ಕೊಲ್ಲೂರು, ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರಾಪುರಮಠ ಮುಂತಾದ ಕಡೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮತ್ತು ಉಳಿದವರಿಗೆ ಪಂಕ್ತಿಬೇಧ ಮಾಡುವುದು,.. ಇಂತಹ ಅಮಾನವೀಯ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನ ವಿರೋಧಿ ಕೃತ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಂತೆ ಕೂಡ ಕಾಣಲಾರದ, ಕನಿಷ್ಠ ಗೌವರ ಕೂಡ ನೀಡದ ಇಂತಹ ಆಚರಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡದವರಿಗೆ ದಲಿತರ, ಹಿಂದುಳಿದವರ ಪರ ವಕಾಲತ್ತು ವಹಿಸುವ ಮತ್ತು ಅವರ ಉದ್ಧಾರಕರಂತೆ ವರ್ತಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ ಕೊಟ್ಟವರಾರು?
ಇನ್ನು ಇಂತಹದ್ದರೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕಾದ ದಲಿತ ಸಂಘಟನೆಗಳಾಗಲೀ, ಹಿಂದುಳಿದ ಜನಾಂಗಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳಾಗಲೀ ಬಹುತೇಕ ಪುಢಾರಿಗಳು, ಪುಂಡರ ಅಡ್ಡಗಳಾಗಿದ್ದು, ಇಂತಹ ಹುನ್ನಾರಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಸಾಹಿತಿ- ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ಬಿಡಿಎ ಸೈಟು, ವಾರ್ಷಿಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ- ಅಕಾಡೆಮಿ, ಪರಿಷತ್ಗಳ ನೇಮಕಕ್ಕೆ ನರಿಗಳಂತೆ ಕಾದುಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ. ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೋ ಮರ್ಜಿಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿ ಜಿಹಾದಿ ಅಮಲೇರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವವರ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಇದೆ. ಮೂರು ಹೊತ್ತು ಅನ್ನಕ್ಕೂ ಗತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನಿದ್ದರೂ ಓದು ಅರ್ಧಕ್ಕೇ ಬಿಟ್ಟು ಅಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ಗುಜರಿ ಅಂಗಡಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ, ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಂದಿ ಆಯ್ದು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನೇ ಬೆಳಕೆಂದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ತೀರಾ ದುರಂತದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರತಿಭೆ ಹಾಳಾಗುತ್ತಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಿತರಾಗಿ, ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ನಾಡಿಗೆ ಬೆಳಕು ತರಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭೆಯಿದ್ದವರ ಮೇಲಿನ ಕನಸುಗಳು ಕೂಡ ಈಗ ಭೀಕರ ದುಸ್ವಪ್ನಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಜಿಹಾದಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಮುಂದಾಳುಗಳೆಲ್ಲಾ ಇದೀಗ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ಮತ್ತು ಸಾಕಷ್ಟು ಆರ್ಥಿಕ ಅನುಕೂಲತೆ ಉಳ್ಳವರೇ ಎಂಬುದು ವಿಚಿತ್ರ. ಅಂದರೆ, ಶಿಕ್ಷಣವೆನ್ನುವುದು ಅವರನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಧರ್ಮಾಂಧರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಅದೂ, ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಕಟ್ಟರ್ ಧರ್ಮೀಯರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದ ಸುಧಾರಣಾವಾದಿ ಮುಸ್ಲೀಮರು ಕೂಡ ಅವರಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ(ಅಹಮದಾಬಾದ್ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನೊಂದವರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಮಂದಿ ಮುಸ್ಲಿಮರೇ!)
ಆ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೇಖಕರು, ಚಿಂತಕರು ಮತ್ತು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳದ್ದು ಮೌನವೇ. ಏಕೆ ಹೀಗೆ? ಧರ್ಮಾಂಧತೆಯ ಅಮಲೇರಿಸಿಕೊಂಡ ಕೆಲವರಿಂದಾಗಿ ಇಡೀ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಸಮುದಾಯ ಅನುಮಾನದಿಂದ, ದ್ವೇಷದಿಂದ ನೋಡುವ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಆ ಸಮುದಾಯದ ವಿವೇಕವಂತರು ಅಂತಹ ಧರ್ಮಾಂಧತೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಖಂಡಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಂತಹವರು ತಮ್ಮ ವಾರಸುದಾರರಾಗಬೇಕಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಏಕೆ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ?
ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟಾರೆ, ಯಾರು ಯಾರೋ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮದೇ ಕಲ್ಪಿತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಳಿದವರ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಹೇರುವುದು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ನಂಬಿಸಲು, ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಕರು ನಾವೇ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪಿತ ವಿರೋಧಿ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಹೆಸರಿಸುವುದು, ಅದರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸುವುದು,… ಇದೆಲ್ಲ ಷಢ್ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು, ಹುನ್ನಾರಗಳನ್ನು, ಹುಚ್ಚುತನಗಳನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು, ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಷ್ಟು ಮಂಕು, ಬುದ್ಧಿಗೇಡಿಯಾಗಿ ಹೋಯ್ತೆ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ?!
ಯಾಕೆ ಯಾರೂ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ… ದಯೆ ಇಲ್ಲದ ಧರ್ಮ ಅದಾವುದಯ್ಯಾ?
Posted by shashi sampalli 
Posted by shashi sampalli 
